Ιστορία Αεροδρομίου

Το Αεροδρόμιο Λονδίνο Λούτον είναι ένα από τα πιο γρήγορα αναπτυσσόμενα αεροδρόμια του ΗΒ, με 9,94 εκατομμύρια επιβάτες για το ημερολογιακό έτος 2007, δηλαδή αύξηση 400% μέσα σε 10 χρόνια.

Το Αεροδρόμιο Λονδίνο Λούτον απασχολεί άμεσα περισσότερα από 400 άτομα και πάνω από 7.000 άτομα έμμεσα. Το Αεροδρόμιο αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους οικονομικούς οδηγούς της περιφερειακής οικονομίας.

Σε μια πρωτοποριακή δημόσια-ιδιωτική συμφωνία συνεργασίας που υπεγράφη τον Αύγουστο του 1998, το Αεροδρόμιο Λονδίνο Λούτον εξακολουθεί να είναι δημόσιας κυριότητας από το Δημοτικό Συμβούλιο Λούτον το οποίο λειτουργείται, διοικείται και αναπτύσσεται από μια ιδιωτική κοινοπραξία, την London Luton Airport Operations Ltd, για περίοδο 30 ετών.

Μια ειδικευμένη επιχείρηση αεροπορικής διαχείρισης, η TBI plc, το Μάρτη του 2001 έγινε ο πλειοψηφικός μέτοχος της London Luton Airport Operations Ltd όταν αύξησαν τη μετοχική συμμετοχή τους αγοράζοντας μετοχές της Barclays Private Equity και του Barclays UK Infrastructure Fund.

Τον Ιανουάριο του 2005 ο TBI plc εξαγοράστηκε από την Airport Concessions & Development Ltd., (ACDL) επιχείρηση η οποία ανήκει στην Abertis Infraestructuras (90%), και στην Aena Internacional (10%) - και οι δυο από την Ισπανία.

Η επιχείρηση Abertis είναι από τους ηγετικούς προμηθευτές υποδομής της Ευρώπης, με κεφαλαιοποίηση αγοράς περίπου €8 δις ευρώ.

Η Aena Internacional είναι το διεθνές επιχειρηματικό υποκατάστημα της Aena, του Ισπανικού εθνικού αεροδρομίου και οργανισμού ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας, η οποία έχει στην κυριότητά της και λειτουργεί 47 αεροδρόμια κατά μήκος της Ιβηρικής Χερσονήσου, τα αεροδρόμια της οποίας χρησιμοποιούνται από 155 εκατομμύρια επιβάτες. Επίσης, η Aena έχει επιχειρήσεις στην Κεντρική και Νότια Αμερική.

Το Αεροδρόμιο Λονδίνο Λούτον ξεκίνησε επίσημα τη λειτουργία του στις 16 Ιουλίου του 1938 ως "Δημοτικό Αεροδρόμιο Λούτον" από τον Εντιμότατο Κίνγκσλει Γουντ, Υπουργό Εξωτερικών για Εναέριες Υποθέσεις. Το αεροδρόμιο ανήκε στο Δημοτικό Συμβούλιο του Λούτον και, ακόμα και τότε, θεωρούσαν ότι το Λούτον έπρεπε να ανακηρυχθεί βόρειος τερματικός σταθμός του Λονδίνου.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου, το αεροδρόμιο συνέχισε τη λειτουργία του ως μικρό εμπορικό αεροδρόμιο, καθώς επίσης και ως βάση της Μαχητικής Αεροπορικής Μοίρας 264. Επίσης αποτέλεσε σημαντικό κατασκευαστικό χώρο στον οποίο η Επιχείρηση Αεροσκαφών Percival σχεδίασε και κατασκεύασε σειρά αεροσκαφών για πολιτική και στρατιωτική χρήση - όπως το διάσημο μαχητικό βομβαρδιστικό Mosquito - το "The Wooden Wonder", το οποίο κατασκευάστηκε με την έγκριση της Επιχείρησης Αεροσκαφών De Havilland.
 
Η ανάπτυξη της πολιτικής χρήσης του αεροδρομίου συνεχίστηκε και μετά τον πόλεμο και το 1952 εγκαινιάστηκε ένας νέος πύργος ελέγχου. Τη δεκαετία του 1950 και του 1960 υπήρξε η αρχή των οικονομικών διακοπών οι οποίες συνδύαζαν τις διευθετήσεις μεταφοράς και στέγασης σε ένα ενιαίο 'πακέτο'. Το 'πακέτο διακοπών' επέτρεψε σε πολύ κόσμο να ταξιδέψει για πρώτη φορά στο εξωτερικό και έθεσε τα θεμέλια για την εξαιρετικά επιτυχή αγορά διακοπών περιήγησης που περιέχουν διάφορες άλλες παροχές.

Το Αεροδρόμιο Λονδίνο Λούτον διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της περιεκτικής επιχείρησης διακοπών περιήγησης στο ΗΒ. Σημαντικό γεγονός στην αύξηση της κυκλοφορίας των τσάρτερ στο Λονδίνο έλαβε χώρα το 1962 με την ίδρυση της νέας αεροπορικής εταιρίας τσάρτερ. Στα τέλη του 1964 η Euravia άλλαξε το όνομά της σε Britannia Airways και το 2004, ως μέλος του Ομίλου TUI σε Thomsonfly. Σήμερα, η Thomsonfly είναι μια από τις μεγαλύτερες αεροπορικές εταιρίες τσάρτερ στον κόσμο και εξακολουθεί να εδρεύει στο αεροδρόμιο.

Το 1968, ιδρύθηκε άλλη μια επιχείρηση τσάρτερ, η Monarch Airlines. Η Monarch εδρεύει επίσης στο Λονδίνο Λούτον και συνεχίζει εδώ την εξέλιξη των επιβατικών υπηρεσιών πτήσεων τσάρτερ και προγραμματισμένων τις 4 τελευταίες δεκαετίες.

Η ανάπτυξη της αγοράς διακοπών περιήγησης με ταυτόχρονη προσφορά και άλλων παροχών στο Αεροδρόμιο Λονδίνο Λούτον ήταν τόσο μεγάλη το 1969 που έρευνα ανακάλυψε ότι το ένα πέμπτο όλων των πτήσεων για διακοπές από το ΗΒ αναχωρούσαν από το Αεροδρόμιο Λούτον. Μέχρι το 1972 το Λούτον είχε γίνει το πιο επικερδές αεροδρόμιο της Βρετανίας.
 
Το Λούτον υπέστη σοβαρή οπισθοδρόμηση το 1974 όταν ένα σημαντικό τουριστικό πρακτορείο, το Clarksons και η αερογραμμή του, Court Line, τέθηκαν υπό εκκαθάριση. Αυτό το γεγονός προκάλεσε σοκ στη βιομηχανία ταξιδιών ενώ είχε εξαιρετικά σοβαρό αντίκτυπο στο Λούτον καθώς η Court Line ήταν μεγάλη αεροπορική εταιρία.

Κυβερνητική Νομοθετική Έκθεση που εκδόθηκε το 1978 αναγνώρισε το Λούτον ως ενσωματωμένο τμήμα του συστήματος αεροδρομίων του Λονδίνου. Η επιτροπή του αεροδρομίου ξεκίνησε προετοιμασίες για τη δεκαετία του 1990, για να έχει το Αεροδρόμιο Λονδίνο Λούτον δυνατότητα εξυπηρέτησης πέντε εκατομμυρίων επιβατών το έτος. Στο πλαίσιο της ανάπτυξης, η Αυτού Μεγαλειότητα Πρίγκιπας της Ουαλίας το 1985 εγκαινίασε το νέο διεθνές κτίριο του τερματικού σταθμού, το οποίο χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα.

Το 1986 η Monarch Airlines ξεκίνησε τις προγραμματισμένες πτήσεις Monarch Crown Service σε Ισπανία και η Ιρλανδική αεροπορική εταιρία Ryanair ξεκίνησε προγραμματισμένες υπηρεσίες πτήσεις από το Λούτον στην Ιρλανδία. Αυτή ήταν η αρχή της ανάπτυξης των προγραμματισμένων αεροπορικών υπηρεσιών από το Αεροδρόμιο Λονδίνο Λούτον, οι οποίες πλέον αποτελούν το 70 τοις εκατό του επιχειρηματικού όγκου.

Άλλο ένα σημαντικό γεγονός το 1986 ήταν η Νομοθετική Πράξη Αεροδρομίων η οποία απαιτούσε από τους ιδιοκτήτες των τοπικών αρχών αεροδρομίων να καθιδρύσουν τα αεροδρόμιά τους ως επιχειρήσεις με Διοικητικό Συμβούλιο το οποίο θα διαχειρίζεται την επιχείρηση. Το 1987 το Αεροδρόμιο - μέχρι τότε "Διεθνές Αεροδρόμιο Λούτον" έγινε Εταιρία Περιορισμένης Ευθύνης με αποκλειστικό μέτοχο το Δημοτικό Συμβούλιο του Λούτον. Το αεροδρόμιο μετονομάστηκε σε Αεροδρόμιο Λονδίνο Λούτον το 1990 για να εκφράσει την πραγματική υπόστασή του στο αεροπορικό δίκτυο του Λονδίνου.
 
Μέχρι το 1990 οι προγραμματισμένες υπηρεσίες πτήσεων είχαν αυξηθεί σημαντικά κυρίως λόγω της Ryanair. Ήταν, επομένως, ένα σημαντικό πλήγμα για το αεροδρόμιο όταν το 1991 η Ryanair μετέφερε τις περισσότερες επιχειρήσεις της στο νέο τερματικό σταθμό του Αεροδρομίου Στάνστεντ. Αυτό προκάλεσε ακόμα μια σφοδρή μείωση στον αριθμό επιβατών που χρησιμοποιούσαν το Αεροδρόμιο Λονδίνο Λούτον και ζημίωσε για άλλη μια φορά την επιχείρηση.
 
Το 1991 μετά τις τοπικές εκλογές, και μετά από μια ανεπιτυχή απόπειρα πώλησης του αεροδρομίου, διορίστηκε νέα διοίκηση για να σταματήσει την οικονομική ζημία που προκαλούσε το αεροδρόμιο για να αντιστρέψει τη μείωση στον αριθμό επιβατών. Αυτή η κίνηση άλλαξε το ρόλο του Δημοτικού Συμβουλίου του Λούτον δημιουργώντας μετοχικά μερίδια προσωπικού συμφέροντος. Εντεταλμένο έργο της νέας διοίκησης ήταν να λειτουργήσει το αεροδρόμιο σε εμπορική βάση και να προσφέρει κέρδη στο Δημοτικό Συμβούλιο μέσω ανάπτυξης νέων επιχειρήσεων και αύξησης της απασχόλησης.

Μεταξύ 1992 και 1996, στην υποδομή του αεροδρομίου επενδύθηκαν £30 εκατομμύρια, τα οποία οδήγησαν σε σημαντική αναβάθμιση των εγκαταστάσεων.

Αυτές οι αναβαθμισμένες εγκαταστάσεις περιελάμβαναν νέο πύργο ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας, νέο κέντρο φορτίων, επέκταση και ανακαίνιση του τερματικού σταθμού επιβατών, νέα οδό πρόσβασης, επέκταση του χώρου στάθμευσης αυτοκινήτων ο οποίος βρίσκεται δίπλα από τον τερματικό σταθμό επιβατών και εγκατάσταση του Οργάνου Συστήματος Προσγείωσης Κατηγορίας 3.

Στα τέλη του 1995 το Αεροδρόμιο Λονδίνο Λούτον βοήθησε στην καινοτομία μιας εξ' ολοκλήρου νέας ιδέας στην Ευρώπη - πτήσεις 'χαμηλού κόστους' ή 'χωρίς φρου-φρου' - αποτελώντας την πρώτη βάση της easyJet στο ΗΒ. Συγκεκριμένα, η σταδιακή εισαγωγή νέων δρομολογίων από την easyJet σημείωσε αύξηση στον αριθμό επιβατών από 1,9 εκατομμύρια το οικονομικό έτος 1995/6 σε 3,4 εκατομμύρια επιβάτες το 1997/8.

Μέχρι το 1998/9 ο αριθμός επιβατών είχε αυξηθεί στα 4,4 εκατομμύρια και το Αεροδρόμιο Λονδίνο Λούτον ήταν το πιο γρήγορα αναπτυσσόμενο βασικό αεροδρόμιο του ΗΒ, σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας. Η αναλογία των επιβατών είχε αλλάξει και αυτή σημαντικά. Δεδομένου ότι το 1992, μόνο το 23 τοις εκατό των επιβατών χρησιμοποίησε προγραμματισμένες υπηρεσίες, το 1998 αυτός ο αριθμός είχε αυξηθεί στο 68 τοις εκατό.

Εάν επρόκειτο να υπάρξει περαιτέρω επέκταση του Αεροδρομίου Λονδίνο Λούτον, θα έπρεπε να εξασφαλιστούν πρόσθετες οικονομικές επενδύσεις. Αυτό οδήγησε στην υπογραφή μιας μοναδικής ιδιωτικής-δημόσιας συνεργασίας τον Αύγουστο του 1998 με την οποία το αεροδρόμιο παραμένει στη δημόσια κατοχή του Δημοτικού Συμβουλίου Λούτον όμως τη λειτουργία, διοίκηση και ανάπτυξή του κατέχει μια ιδιωτική κοινοπραξία για περίοδο 30 ετών.

Ως αποτέλεσμα της νέας οικονομικής στήριξης, το Φθινόπωρο του 1999 ολοκληρώθηκε αναπτυξιακό πρόγραμμα £80 εκατομμυρίων.
 
Κύριο χαρακτηριστικό αυτού του σταδίου ανάπτυξης ήταν ένα τερματικό £40 εκατομμυρίων, βασισμένο σε αρχικό σχέδιο της εταιρίας Foster and Partners, το οποίο είχε εγκαινιαστεί επίσημα από την Α.Μ. Βασίλισσα και την Α.Μ. Δούκα του Εδιμβούργου το Νοέμβρη του 1999. Ο τερματικός σταθμός φιλοξενεί 60 τμήματα λήψης καρτών επιβίβασης, "προηγμένης τεχνολογίας" συστήματα αποσκευών και πληροφοριών πτήσεων και μεγάλη ποικιλία καταστημάτων, εστιατορίων και μπαρ.
 
Άλλες βελτιώσεις κατά τη διάρκεια της πρώτης αναπτυξιακής φάσης περιλαμβάνουν επέκταση της παράλληλης οδού ταξί, κατασκευή έξι νέων χώρων αναμονής αεροσκαφών οι οποίοι είναι αρκετά μεγάλοι για να φιλοξενήσουν αεροσκάφος Boeing 767-300, διαπλάτυνση και ενίσχυση της οδού ταξί η οποία συνδέει το διάδρομο του αεροδρομίου με το νέο ανατολικό χώρο φορτοεκφόρτωσης αεροσκαφών και το κέντρο φορτίων, καθώς επίσης την αναβάθμιση των εγκαταστάσεων στάθμευσης αυτοκινήτων, συμπεριλαμβανομένων νέων επιχειρήσεων και χώρων μακροπρόθεσμης στάθμευσης αυτοκινήτων.

Επίσης το Νοέμβρη του 1999, η Railtrack λειτούργησε το νέο χώρο Στάθμευσης Αυτοκινήτων στο Αεροδρόμιο Λονδίνο Λούτον, αξίας £23 εκατομμυρίων. Εγκατεστημένο στη γραμμή Thameslink με λεωφορεία που εξυπηρετούν τακτικούς επιβάτες για απόσταση 1,8 χιλ. προς και από τον τερματικό σταθμό, η διαδρομή με το "Luton Airport Express" διαρκεί λιγότερο από 60 λεπτά από τις θύρες του αεροσκάφους μέχρι την αποβίβαση στο Κέντρο του Λονδίνου.

Στις αρχές του 2000 η εργασία για ανακαίνιση του υπάρχοντος κτιρίου τερματικού σταθμού έγινε μια μεγαλύτερη περιοχή αεροπορικών αιθουσών αναχωρήσεων και αφίξεων με 15 νέα καταστήματα λιανικής πώλησης και τροφοδοσίας καθώς επίσης βελτιωμένες εγκαταστάσεις παραλαβής αποσκευών.

Από τότε, το Αεροδρόμιο έχει επενδύσει δεκάδες εκατομμύρια λίρες Αγγλίας ενώ μεταξύ των πρόσθετων βελτιώσεων της τελευταίας πενταετίας περιλαμβάνεται η κατασκευή ολοκαίνουργιων δρόμων ταξί και χώρων αναμονής αεροσκαφών -- και η επέκταση, διαπλάτυνση και ενίσχυση των υπαρχόντων δρόμων ταξί. Ενισχύθηκαν επίσης οι ανέσεις και η εξυπηρέτηση των επιβατών μέσω κατασκευής ενός κυλιόμενου διαδρόμου στις αίθουσες του αεροδρομίου με ειδικούς χώρους αναμονής και θύρες επιβίβασης κατά μήκος ολόκληρου σχεδόν του κεντρικού χώρου φορτοεκφόρτωσης αεροσκαφών.

Από το Σεπτέμβρη του 2004 εκτελούνται εργασίες για το μεγαλύτερο πολιτικό μηχανικό έργο που έχει αναλάβει το αεροδρόμιο από την κατασκευή του Νέου Κτιρίου Τερματικού Σταθμού το 1999.

Για να ικανοποιήσουμε την πάντα αυξημένη ζήτηση που δημιουργήθηκε από τους γοργά αναπτυσσόμενους αριθμούς επιβατών στο Λονδίνο Λούτον, το Αεροδρόμιο αυτή τη στιγμή πραγματοποιεί επένδυση πολλών εκατομμυρίων λιρών Αγγλίας για την κατασκευή μιας νέας Προβλήτας Επιβίβασης/ Αποβίβασης Επιβατών - και μια ευρύχωρη, προηγμένης τεχνολογίας Αίθουσα Αναμονής Αναχώρησης και ένα Εμπορικό Συγκρότημα.

Έχοντας ξεκινήσει το Σεπτέμβρη του 2004, αυτό το σημαντικό έργο είναι προγραμματισμένο να ολοκληρωθεί την 1η Ιουλίου του 2005 και αποτελεί ένα εκτενές 'νέο οικοδόμημα' υπό μορφή νέας Προβλήτας Επιβίβασης η οποία εκτείνεται 190 μέτρα μεταξύ των Βόρειων & Ανατολικών Χώρων Φορτοεκφόρτωσης Αεροσκαφών του Αεροδρομίου και των επανεντοπισμένων, εγκαταστάσεων Ασφάλειας, Τελωνείου και Μετανάστευσης. Καλύπτει επίσης την ανάπτυξη και αναδιάρθρωση ολόκληρου του 1ου ορόφου, του μέχρι τώρα αχρησιμοποίητου 1ου Ορόφου του Τερματικού του 1999.

Στο αρχικό συνοπτικό σχέδιο για τον Τερματικό Σταθμό του 1999, η περιοχή του 1ου ορόφου έκτασης 9000 τετραγωνικών ποδιών -- η οποία αναδεικνύεται από ένα θεαματικό θολωτό ταβάνι, ιδέα του Σερ Νόρμαν Φόστερ, ήταν σχεδιασμένο να παραμείνει ως έχει μέχρι να απαιτηθεί μια παρόμοια ανάπτυξη.
 
Οι νέες αεροπορικές εταιρίες και τα πολυάριθμα νέα δρομολόγια σημείωσαν αύξηση ρεκόρ στους αριθμούς επιβατών του Λονδίνο Λούτον, και με το Αεροδρόμιο να εξυπηρετεί πλέον ετησίως 7,5 εκατομμύρια επιβάτες, μπορούμε να πούμε ότι επέστη ο χρόνος.

Το Λονδίνο Λούτον αυτή τη στιγμή στηρίζει τις ακόλουθες προγραμματισμένες αεροπορικές εταιρίες - easyJet, Ryanair, Wizz Air, Helios Airways, British Airways CitiExpress, Monarch Scheduled, Aer Arann και FlyBe. Το Αεροδρόμιο προσφέρει στους επιβάτες μεγάλη επιλογή προγραμματισμένων υπηρεσιών και τσάρτερ, καθώς και καθημερινές πτήσεις σε 50 καθημερινούς προγραμματισμένους προορισμούς σε ΗΒ και Ευρώπη.

Οι αριθμοί επιβατών στο Αεροδρόμιο Λονδίνο Λούτον εξακολουθούν να αυξάνονται. Περισσότεροι από 7,5 εκατομμύρια άνθρωποι χρησιμοποίησαν το αεροδρόμιο κατά τη διάρκεια του ημερολογιακού έτους που ολοκληρώθηκε στις 21 Δεκεμβρίου του 2004.